— Ale co tam rozmyślać o przeszłorocznym śniegu! Dobrze było, udało się, nie wydało się, po całym ogrodzie huczek poszedł, miłościwy pan przykazał szukać pilnie onego mistrza od piesków malowania, więc też pilnie szukają... wiatra98 w polu. A waszmość panowie, sercem umiłowani, radujcie się, iże Andrzeja Bonera macie pośród siebie, jako chwałę i piękną ozdobę stanu paziowskiego.
— Zarozumialec jakiś! — żachnął się Czema. — Wżdy pieska ja sam, przez twojej rady umyśliłem.
— A byłbyś co wskórał, matusina kukiełko, gdyby nie ja? Po dziesięćkroć dałbyś się złapać na uczynku.
— Słuchaj no, Jędrek — przerwał mu Ostroróg — nie masz się z czego bucić99, bo do figlów i psot wszyscyśmy skorzy, ilu nas tu jest, i gdy ino zechcemy dokazować, to starego Odmiwąsa w żółtaczkę wpędzimy.
— Oho, w gębieście mocni, robotym nie widział!
— To zobaczysz. Słuchajcie wszyscy, zali wam się zda, co powiem.
— Pst!
— Czego chcesz?
— Coś się szmera za drzwiami...
— Podejdźmy wszyscy na palcach... dość już tego podsłuchiwania, trza ptaszka złapać.