Trzaska i Zbroja

by Antonina Domańska

— Kiedy nie śmiem...

— Odkądżeś tak ponieśmielał? Ojca się bój, nie mnie. Dy⁵⁵ wiesz, co znaczy u matki jedynak.

Pocałował ją w rękę.

— Matusiu, jak myślicie, co z nami będzie?

— Jak to z nami?

— No, z nami, ze mną i z Baśką.

— Ohoho, ani z tej beczki nie zaczynaj! Dobrze ty wiesz, że z tego nic.

— Skąd mam wiedzieć? Krzywicie się, to i przestaniecie. Dziewucha jak malina, robotna, zdrowa. Jak se dwie pełne konewki na nosidłach zawiesi, to ci leci śpiewający, aż radość patrzeć. Zawdy⁵⁶ wesoła, ojców słucha... Jak Boga wszechmogącego miłuję, czego wy chcecie od niej?

— A nic nie chcemy, cale⁵⁷ nic. I ty se Baśkę ze łba wybij, rozumiesz?

— Oj, matusiu złocista!... Nie i nie!