I ono słodkie miłowanie
I jedno ostał trupek cichy —
I łzy — i żałość — i płakanie...
XXIV
Z Wawelu konie zaparskały,
Migają pióra, szpady, krezy,
A przodem sadzi drygant21 biały,
A na drygancie król Walezy.
Lśkni gęba nowiu złotolita
Nad starym tumem Panny Maryej —