I kiedy tylko słońce ukazało się na niebie, Salomon zwołał znowu sanhedryn i tak oświadczył:
— Należy sprawdzić, czy jedna głowa odczuwa, co się dzieje z drugą głową. Jeśli tak, to znaczy, że obie głowy stanowią jedną całość, że mamy do czynienia z jednym człowiekiem. Jeśli nie, to mamy do czynienia z dwoma osobami.
Następnie polecił przynieść wrzącą wodę i polać nią jedną z głów dwugłowego syna.
Ten, poczuwszy wrzątek, zaczął krzyczeć w niebogłosy:
— Królu, umieram! Ginę!
Wszyscy wtedy przekonali się na własne oczy o mądrości Salomona.
III. Sąd w sprawie sporu między wężem i człowiekiem
Pewien człowiek wyszedł w pole z dzbanem mleka. Po drodze natknął się na węża, który był bardzo spragniony i prosił o łyk mleka.
— Co mi za to dasz? — zapytał węża.
— Pokażę ci miejsce, w którym ukryty jest skarb. Napiwszy się do woli, wąż wskazał człowiekowi kamień, pod którym miał być skarb.