Dusiołek
Szedł po świecie Bajdała39,
Co go wiosna zagrzała —
Oprócz siebie — wiódł szkapę40, oprócz szkapy — wołu,
Tyleż tędy, co wszędy41, szedł z nimi pospołu42.
Zachciało się Bajdale
Przespać upał w upale,
Wypatrzył zezem ściółkę ze mchu popod43 lasem,
Czy dogodna dla karku — spróbował obcasem.
Poległ cielska tobołem