Woń róż, śpiew ptaków i dwie dusze znojne.
A jeśli jeszcze, prócz duszy i ciała,
Jest w tym ogrodzie jakaś róża trzecia,
Której purpura przetrwa snów stulecia,
To wszakże ona też nam w piersi pała446 —
Ta róża trzecia, prócz duszy i ciała!
[U wpółrozwartych stoim drzwi...]
U wpółrozwartych stoim447 drzwi,
Marszcząc ku dalom swoje brwi.
Nic — tylko próg, tej chaty próg,