— Nie mam nic przeciwko temu! — rozśmiał się Staś.
— Widzisz! A śmiejesz się, kiedy ja mówię poważnie! — obraziła się już naprawdę Hala, zaczerwieniona i ze łzami w oczach.
— Ależ nie, Halu! ja wcale ci nie chciałem dokuczyć. Miś jest cudo. Miś jest arcy-Miś.
— A widzisz!
— Więc co?
— Chciałam, żebyś mi poradził, jak to zrobić. Bo z przebraniem za dziecko, widzisz, to nie idzie. A przecie Miś naprawdę nie jest zwyczajny niedźwiedź.
— Całkiem nadzwyczajny niedźwiedź! — zgodził się Staś.
— I ja chciałam, żeby on się nazywał tak jak my i żeby wszyscy o tym wiedzieli.
— To go ochrzcij.
— O, Stasiu! ja już wiem! I ty mu zrobisz obróżkę metalową z napisem. — To tak będzie ślicznie! Jak Filutowi... wiesz?