40. stajanie a. staje — daw. miara odległości (etymologicznie: dystans, po przebiegnięciu którego koń musi się zatrzymać i odpocząć); staje staropolskie było równe ok. 135 m, staje nowopolskie (XIX w.) to ok. 1000 m. [przypis edytorski]
41. mandatariusz — osoba posiadająca mandat (tj. pełnomocnictwo) do sprawowania jakiejś funkcji publicznej. [przypis edytorski]
42. kłoć — rodzaj rośliny, tu: chwast. [przypis edytorski]
43. frymarczyć — handlować zamiennie bądź czymś, co nie powinno być przedmiotem handlu. [przypis edytorski]
44. dziad odpustny — wędrowny żebrak. [przypis edytorski]
45. ryński — właśc. reński, srebrna moneta Cesarstwa Austriackiego. [przypis edytorski]
46. szóstka — moneta o niskim nominale. [przypis edytorski]
47. popod (daw.) — blisko. [przypis edytorski]
48. nikiej (gw.) — niby, jakby. [przypis edytorski]
49. halerz — moneta w Austro-Węgrach. [przypis edytorski]