Król jeno
Cornelius Clemens1 orzekł: «Ustanawiam,
by każdy z niewolników taką pracę,
do której przywykł, pełnił2; jaką zechce.
To płodne jeno, co się czyni chętnie.
Tylko w połowie sobą ten, kto błądzi.
Partaczem garncarz jest, gdy piele ogród».
I tak zdarzyło się raz, kiedy okiem
bacznym rozglądał się po swej zagrodzie,
że niewolnika postrzegł, który w drwinach