Wyczesała cierpliwie ich miodowe pasma,
Odrzuca głowę nieco, kosami potrząsa,
Jak po skórze pochodnię, co zgasła.
Jej pierś naga pod smugi pieszczotą dygoce:
Trwa przed zwierciadłem, ludzka; a chłodne ukropy
Tleją ostatnim puklem, muskając w pomroce
Cień różany nieziemskiej stopy.
Przypisy:
1. Grota Fingala — jaskinia na wybrzeżu wyspy Staffa należącej do Hebrydów Wewnętrznych w Szkocji, częściowo wypełniona wodą. [przypis edytorski]