— Ano, tak... jak pan widzi, wróciłem...
— I cóż? — zapytał cicho pan Lewkowicz.
— Ano... nic... — odpowiedział obojętnie Kanciaty.
Pan Lewkowicz trochę się zniecierpliwił:
— Panie Kanciaty, przychodził pan do mnie po radę, to teraz odpowiedz mi jak człowiekowi i jak przyjacielowi.
— Co ja mam panu opowiedzieć? Nic nie zrobiłem i koniec.
— Więc ten pułkownik jest taki twardy i okrutny człowiek, że nic go wzruszyć nie zdołało?
— Kto panu powiedział, że on jest twardy i okrutny? On jest dobry i szlachetny człowiek, daj Boże, żeby więcej takich było na świecie.
— A jednak... nic dla pana zrobić nie chciał...
— Jak on mógł coś dla mnie zrobić, kiedy on nic nie wie?