«Miłość, co mówi do mojego ducha29»
Z taką słodyczą dla serca i ucha,
Jeszcze mi w duszy drży to jego pienie!
Mój wódz, ja, wszystkie obecne tam cienie,
Otoczyliśmy śpiewaka dokoła,
W stan zachwycenia pogrążeni błogi,
Zapominając celu naszej drogi.
Wtem stanął starzec szlachetny i woła30:
«Leniwe duchy! jak wasz chód niespory,
Czy licha pieśni wstrzymuje was władza31?