Błogosławionych pieśniom w niebie całem
Kazała milczeć i stała się cisza,
Gdy posłyszałem: — «Że się blask mój mieni,
Nie dziw się temu, w ciągu mowy mojej
Każde z tych świateł tak się zaczerwieni.
On co na ziemi sam na imię swoje
Przywłaszczył miejsce, miejsce, miejsce moje517,
Które, o zgrozo! niezajęte stoi
Przed Synem Bożym! On z mego cmentarza518
Zrobił kałużę z krwi i nieczystoty,