Nie dziw się temu, w ciągu mowy mojej
Każde z tych świateł tak się zaczerwieni.
On co na ziemi sam na imię swoje
Przywłaszczył miejsce, miejsce, miejsce moje1653,
Które, o zgrozo! niezajęte stoi
Przed Synem Bożym! On z mego cmentarza1654
Zrobił kałużę z krwi i nieczystoty,
Co dla strąconej stąd w otchłań istoty1655
Tam ukorzonej ból pychy umarza».
Wtenczas widziałem oba nieba końce