Jak chcący z siebie zrzucić winę całą;
«Nie zapomniałam o tym jemu kazać1133,
Słów mych zdrój Lety nie mógł w nim wymazać».
A Beatrycze: «Snadź1134 większe staranie,
Które tak często nam pamięć porywa,
Robi, że pomrok duch jego zakrywa.
Że jego okiem widzieć nie jest w stanie.
Lecz patrz, Eunoe tu płynie po łące1135,
W nim jego siły orzeźwij mdlejące».
A jako piękna i łagodna dusza,