Na razie, Boże, gadam, co o sobie wiemy,
Wkroczywszy ongi, sługa tej Literatury,
Jak w klasztor, by podsłuchać Twych aniołów chóry.
Ot, śluby wypełnione wiernie: monomana2,
Któremu łaska wierszy niekiedy jest dana.
To wystarczy. Lecz przyjrzyj się blaskowi wierszy,
Mój gościu: ten jest godny pychy najszczytniejszej.
Przypisy:
1. Harpokrates (mit.) — egipsko-greckie bóstwo ciszy, hellenistyczny odpowiednik egipskiego boga Horusa, syn Izydy i jej brata Ozyrysa. [przypis edytorski]
2. monoman — osoba, której umysł jest chorobliwie opanowany przez jedną ideę czy myśl. [przypis edytorski]