Gdy starcy idą z rozpaczą do truny13 —
I cóż my winni, że patrząc14 zbawienia,
Jako Anteje15 zrywamy się z ziemi —
A u nóg czując ciężkie hamowidła,
Szukamy świtu na niebie marzenia,
Wołając usty16 z tęsknoty drżącemi:
Młodości! podaj nam skrzydła!
Przypisy:
1. apoteoza (gr.) — ubóstwienie; w literaturze: pochwała. [przypis edytorski]
2. Ikar (mit. gr.) — syn Dedala. Dedal, uchodząc z synem przed zemstą Minosa, posłużył się sztucznymi skrzydłami zlepionymi woskiem. Ikar wzbił się zbyt wysoko, tak że słońce stopiło wosk, i runął do morza. Ulubiona przenośnia poetycka. [przypis redakcyjny]