Rzym słowiański

Śpi Rzym słowiański¹, śpi stu wież stolica,

Mgłami przeszłości osłoniwszy lica;

Na Kapitolu² śpi lud marmurowy,

W pałacach drzemią patrycjuszów głowy,

Sen grzebie gniazda zbytku i ubóstwa,

W świątyniach nawet zdrzemnęły się bóstwa.

Śpiąca stolico! Przeszłość marzysz błogą,

A nowożytny świat nową mknie drogą;

Ty śnisz minione starej sławy mary,