«Baw się, używay, synu (gada),
W młodości swoiey»; ale znowu
Indziey zaświadcza barzo iaśnie,
Że «czas młodości kwietnych latek,
(To iego słowa, takie właśnie!)
Ot, sama głupiość y niestatek».
XXVIII
Dnie moie tako się rozbiegły,
Iako Hiob45 mówi, w lnianem płótnie
Nitki, gdy słomy garść zażegłey46