427. I i IV. Nasza życzliwa ocena człowieka w porównaniu z oceną moralno-chrześcijańską. Liberalizm moralny jako oznaka przyrostu kultury.
428. IV. Unaturalnienie człowieka w wieku dziewiętnastym.
429. IV. Nawiązuję do silnych cech stulecia.
430. IV. Jakie znaczenie posiada przemiana wartości.
431. IV. Cnota wytłumaczona na dostojność.
432. IV. Nie uniformować! „Cnota” nie jest czymś pośrednim, jest czymś szalonym.
433. IV. Do krytyki idealistów: przeciwieństwo ze mną.
434. IV. Mój sposób usprawiedliwienia cnoty.
435. IV. Cnoty dziś się nie ceni: musiał by ją więc ktoś jako zmazę w obieg wprowadzić.
436. IV. Czyż wyrządziłem szkodę cnocie?