Tylko niedługo żyć i niedługo umierać, reszta jest obojętna! Życie jest procesem spalania się: smutny żywot jest jak stos zapalany podczas deszczu.
Sztuka jest zgęszczoną naturą, a natura rozproszoną sztuką.
Bóg stworzył świat z niczego: dlatego nicość zawsze w nim góruje.
Płomień jest kwiatem nocy.
W języku, którym się mówi najgorzej, kłamie się najmniej.
Strząśnij z siebie wszystko, co cię tamuje w rozwoju, choćby to był człowiek, który cię kocha, bo to, co ciebie niszczy, nie może nikomu wyjść na dobre.
Sąd ostateczny. Absurdem jest to włażenie duchów w swoje szaty z prochu już choćby dlatego, że z końcem dni ciała wszystkich ludzi po tysiącznych metamorfozach splączą się tak z sobą, że ich nikt nie rozpozna.
Jak około naszego „ja” tysiące iskier myśli, tak naokoło Boga tańczy tysiące postaci.
Co znaczy chwalić? Potwierdzać komuś jego istnienie. Jaka arogancja!
W poecie, jak w rozżarzonym byku Falarysa19, staje się ból ludzkości muzyką.