Klęka na jedno kolano.
CARLOS
bardzo poruszony, stara się Lermę powstrzymać
Nie w takim sposobie...
Nie tak, hrabio! To rzewność w sercu moim nieci,
A mnie hartu potrzeba.
LERMA
całuje rękę Carlosa z uczuciem
Królu moich dzieci!
O! Dzieciom moim wolno będzie legnąć w grobie