Temu, temu panowanie,
Co za setki jeden stanie,
Z krwi szablicy339 nie ociera:
Na Pomorzu mir340 zawiera,
I nie wytchnął jeszcze z trudu,
Gdy w obronie swego ludu
Znowu obóz swój zatacza,
O swym szczerbcu nie rozpacza.
Lecz my dumni, my zuchwali,
Nas ta rączość jego pali: