110. tak ci — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci. [przypis edytorski]
111. onać przystoi — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci (skróconą do -ć). [przypis edytorski]
112. jak wy znać mniemacie — jak wy widocznie sądzicie. [przypis edytorski]
113. wzdyć właśc. wżdyć (daw.) — wszakże, jednakże; konstrukcja złożona ze starop. spójnika wżdy, znaczącego tyle co: „zawsze, jednak, przecież”, oraz partykuły wzmacniającej ci (skróconej do -ć). [przypis edytorski]
114. niźli (daw.) — niż. [przypis edytorski]
115. zresztą (daw.) — poza tym. [przypis edytorski]
116. snać a. snadź (daw., starop.) — może, podobno, przecież, widocznie, zapewne. [przypis edytorski]
117. głużyć — gaworzyć, wydawać nieartykułowane dźwięki. [przypis edytorski]
118. tak się sprawia — tak się zachowuje. [przypis edytorski]
119. stracim (daw.) — tu: forma krótsza użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca; dziś: stracimy. [przypis edytorski]