157. płazować — uderzać kogoś płaską stroną szabli. [przypis edytorski]
158. parol (łac.: słowo) — słowo honoru. [przypis edytorski]
159. ruszyć cyngiel — pociągnąć za spust. [przypis edytorski]
160. kondycja (z łac.) — warunek. [przypis edytorski]
161. schować dudy w miech — zrezygnować z jakichś działań. [przypis edytorski]
162. Volenti non fit iniuria (łac.) — chcącemu nie dzieje się krzywda. [przypis edytorski]
163. quasi (łac.) — niby. [przypis edytorski]
164. basarunek — odszkodowanie. [przypis edytorski]
165. intrata (z łac.) — korzyść, zysk. [przypis edytorski]
166. Jafet — postać biblijna z Księgi Rodzaju, jeden z synów Noego; trzej synowie Noego: Sem, Cham i Jafet, dali początek trzem grupom ludów, zamieszkujących trzy części świata i składających się na całą ludzkość; w XVII w. często prezentowany był pogląd, że szlachta to potomkowie Jafeta, a chłopi pochodzą od Chama. [przypis edytorski]