350. Malchus — sługa arcykapłana jerozolimskiego za czasów Jezusa Chrystusa; Ewangelia św. Jana opisuje, iż w Wielki Czwartek św. Piotr własnoręcznie odciął mu ucho. [przypis edytorski]
351. hakownica — strzelba długa, osadzona na klocu drewnianym. [przypis edytorski]
352. rusznica — ręczna broń palna o długiej lufie. [przypis edytorski]
353. rękodajny — szlachcic pozostający na służbie na mocy dobrowolnej umowy. [przypis edytorski]
354. hajduk (z węg.) — służący. [przypis edytorski]
355. pajuk (daw.) — członek służby lub straży przybocznej; lokaj, często ubrany z turecka. [przypis edytorski]
356. detyna (ukr.) — dziecko. [przypis edytorski]
357. hajdamaka (z tur.) — buntownik, rozbójnik, uczestnik któregoś z powstań chłopskich na Ukrainie w XVIII w. [przypis edytorski]
358. Tytus Liwiusz (59 p.n.e.–17 n.e.) — rzymski historyk pochodzący z Padwy; autor dzieła opisującego historię Rzymu. [przypis edytorski]
359. pastorum convenarumque plebs transfuga ex suis populis (łac.) — tłum pasterzy i przybyszów, zbiegów ze swoich plemion. [przypis edytorski]