1130. bondar (ukr.) — bednarz. [przypis redakcyjny]
1131. chutor a. futor — pojedyncze gospodarstwo, oddalone od wsi; przysiółek. [przypis redakcyjny]
1132. A szczo? Ne kazały (ukr.) — a co, nie mówiłyśmy. [przypis redakcyjny]
1133. dystyngwować (z łac.) — odróżniać, podkreślać różnicę. [przypis redakcyjny]
1134. hałłakować — wydawać dzikie okrzyki bojowe, wzywać Allaha. [przypis redakcyjny]
1135. bandolet (z fr: pasek, na którym jeździec wiesza broń) — tu: lekka strzelba, używana w XVII w. przez żołnierzy jazdy, strzelająca dość celnie kulami pistoletowymi; arkebuz lub muszkiet. [przypis redakcyjny]
1136. Stary bondar ściskał z radości kowalichę (... ) — Wesele chłopskie z owych czasów opisuje naoczny świadek Beauplan. [przypis redakcyjny]
1137. prysiud (ukr.) — przysiad, figura taneczna. [przypis redakcyjny]
1138. bodiak (ukr.) — oset. [przypis redakcyjny]
1139. Łaszcz Tuczapski, Samuel herbu Prawdzic (1588–1649) — strażnik wielki koronny, awanturnik, 236 razy skazany na banicję za najazdy na sąsiadów, ułaskawiony za zasługi wojenne. [przypis redakcyjny]