Ach! By się nie ziściło, co mi Tetys1235 rzekła...
Pewnie los nieszczęsnego Patrokla1236 dni skrócił!
Zleciłem, aby ognie zgasiwszy, powrócił
I nie śmiał bronią z mężnym Hektorem1237 się ścierać».
Gdy nie przestawał myśli tak smutnych rozbierać,
Nestora syn1238 przychodzi, łza mu gęsta ciecze
I żałosną donosząc nowinę, tak rzecze:
— «Achillu, głos ode mnie usłyszysz zbyt srogi:
Za co nas tak okropnie utrapiły bogi!
Leży Patrokl! O nagie zwłoki Grek się bije,