Obrzuca mnie badawczym wzrokiem. Przez chwilę milczy, po czym dodaje:
— Ale do czego są nam potrzebni? W polu nie pracują. „Nie ich ręce”. A kto im da ziemię? Na tym polega cały problem. Dawniej dzierżawili karczmy...
— Ludzie pili?
— Grzeszny człowiek...
— Na kredyt?
— Jak kiedy... przed Nowym Rokiem z całą pewnością na kredyt.
— I Żyd zapisywał?
— Oczywiście! A jak inaczej? Podarować miał? Czy on nie miał żony i dzieci? Każdy troszczy się o swój kawałek chleba.
— Podwójną kredką?
— Kto tam wie? Moja połowica tak mawiała i dalej piła na kredyt.