Ale oto siedem kłosów zeschniętych, pustych i opalonych wiatrem wschodnim, wyrastało za nimi.
I pochłonęły kłosy puste, siedem kłosów pięknych. I opowiedziałem to wróżbitom, lecz nikt nie wyjaśnił mi”.
I rzekł Josef do Faraona: „Sen Faraona jeden jest! Co Bóg uczyni, zapowiedział to Faraonowi!
Siedem krów pięknych — to siedem lat; a siedem kłosów pięknych — to siedem lat; sen to jeden.
A siedem krów nędznych i lichych, które wstąpiły za nimi, — to siedem lat; a siedem kłosów czczych i opalonych wiatrem wschodnim, będą to siedem lat głodu.
Oto rzecz, o której powiedziałem do Faraona: co Bóg uczyni, pokazał Faraonowi.
Oto siedem lat nadejdzie obtfitości wielkiej na całej ziemi Micraim.
A nastanie siedem lat głodu po nich, że zapomniana będzie714 cała obfitość na ziemi Micraim, i zniszczy głód ziemię.
I znać nie będzie obfitości715 onej w ziemi, z powodu głodu tego, który nastąpi; gdyż ciężkim będzie bardzo.
A ponieważ powtórzył się sen Faraonowi dwukrotnie: to postanowioną jest ta rzecz od Boga, a przyspiesza Bóg jej spełnienie.