A teraz niech upatrzy Faraon męża rozsądnego i mądrego, a niech ustanowi go nad ziemią Micraim;
I niechaj zarządzi Faraon, aby ustanowił nadzorców nad ziemią, i zbierał piątą część [urodzajów] ziemi Micraim, w siedmiu latach obfitości.
I niech nagromadzą wszelkiej żywności lat tych dobrych, które nastąpią, i składają zboże pod rękę Faraona716, na żywność po miastach, i niech pilnują.
I będzie ta żywność zapasem dla ziemi, na siedem lat głodu, które nastaną w ziemi Micraim, aby nie wyniszczała ziemia od głodu”.
I podobało się słowo to w oczach Faraona, i w oczach wszystkich sług jego.
I rzekł Faraon do sług swoich: „Czyż znajdziemy podobnego męża, w którym by był duch Boży717?”
I rzekł Faraon do Josefa: „Skoro oznajmił ci Bóg to wszystko, to nie ma rozsądnego i mądrego, równego tobie!
Ty będziesz nad domem moim, a podług słowa twojego rządzić się będzie cały lud mój; tylko tronem będę wyższy718 od ciebie”.
I rzekł Faraon do Josefa: „Patrz, postanawiam cię nad całą ziemią Micraim!”
I zdjął Faraon pierścień swój z ręki swojej, i włożył go na rękę Josefa719; i przyodział go w szaty z bisioru, i zawiesił łańcuch złoty na szyję jego.