Tak niechaj stanie się, żeby dziewica 294 do której powiem: Nachylże dzban twój, a napiję się, a powie: pij, i wielbłądy twoje też napoję, — była tą, którą przeznaczyłeś 295 dla sługi Twojego, dla Icchaka; a po tym poznam, żeś uczynił łaskę296 panu mojemu”
I stało się, że zaledwie przestał297 mówić, a oto Riwka wyszła, która zrodzona była Betuelowi, synowi Milki, żony Nachora, brata Abrahama, a dzban jej na ramieniu jej.
A była to panna 298 pięknego wielce wejrzenia, dziewica299, której mężczyzna nie poznał; i zeszła do źródła, i napełniła dzban swój, i wracała.
I pobiegł 300 sługa naprzeciw niej, i rzekł: „Pozwólże mi łyknąć nieco wody z dzbana twojego”.
I rzekła: „Pij panie mój!” i prędko spuściła dzban swój na rękę swoją, i dała mu pić.
A gdy dała mu się napić, rzekła: „I dla wielbłądów twoich czerpać będę, póki się nie napiją”.
I pospieszyła, i opróżniła dzban swój do koryta, i pobiegła znowu do studni, by czerpać, i naczerpała dla wszystkich wielbłądów jego.
A człowiek ten, zdumiewając 301 się nad nią, milczał [jeszcze], aby poznać, czy poszczęścił Wiekuisty drodze jego, czy nie.
Ale gdy przestały wielbłądy pić, wyjął ów człowiek kolczyk złoty, pół szekla302 wagi, i dwa naramienniki — na ręce jej — dziesięciu złotych wagi303.
I rzekł304: „Czyją córką jesteś, powiedz że mi? Czy jest w domu ojca twojego miejsce dla nas, dla przenocowania?”