Szlakiem symplońskiej drogi

by Jan Kasprowicz

Z mosiężnych surm² klangorem³

w błękitną płynie dal.

Sam tylko wódz milczący;

utopił wzrok w bezmiary

I sunie, zadumany,

na czele wiernych sług

Ten bitew wielki bóg...

III

Dlaczego w nim źreniczne

przygasły dzisiaj żary?