Antenor, Priamus
ANTENOR
Iż moja wierna rada u ciebie, o wielki
Królu, ważna nie była, żebyś był Helenę
Grekom wydać rozkazał, a tę niewątpliwą
Wielkiej wojny pochodnią220 co napręcej221 zgasił,
Teraz, co potym idzie222, w czas cię upominam,
Abyś czuł223 o potrzebie i o pewnej wojnie,
Tak pewnej, jako mię tu dziś przed sobą widzisz.
Słyszałeś, jako cię dziś posłowie żegnali