I samam tak głupią była,
Żem ci też kiedy wierzyła;
Dziś już nic i pókim żywa,
Znam cię, ziółko, żeś pokrzywa.
Ze mną sobie rzecz najdujesz56,
Drugiej nogę przystępujesz57;
Odpuść mi, silnyś58 przechyra59,
A ja z takim nie mam mira60.
Nie sprawujże sie przez miarę61,
Boć zaś ludzie dadzą wiarę;