Pieśń VI12
Królewno lutnie złotej3 i rymów pociesznych4,
Ochłodo myśli tesznych5,
Ty sama powiedz a kres6 naznacz, póki mamy
Płakać, gdy przyjaciela7 miłego stradamy.
Łacno cieszyć chorego, gdysmy zdrowi sami,
Lecz kiedy toż nad nami
Niefortuna pokaże, tam8 więc człowiek czuje,
Że co drugim chciał radzić, sam sie nie ratuje.
Godno płaczu nieszczęście i twoja przygoda9,