Pieśń XIX1
Żal mi cię, niebogo,
Że nie masz nikogo,
Co by cię przestrzegł; słuchaj ale mało2,
A potym uczyń, coć sie będzie zdało.
Bodaj sie przepadło
To twoje źwierciadło:
Bo tobą szali, a ty sie nie czujesz3,
Dawno sie nie swej twarzy przypatrujesz.
Popatrz miedzy szoty