Tren VI. (Ucieszna moja śpiewaczko, Safo słowieńska...)1
Ucieszna moja śpiewaczko, Safo2 słowieńska3,
Na którą nie tylko moja cząstka4 ziemieńska5,
Ale i lutnia6 dziedzicznym prawem spaść miała;
Tęś nadzieję już po sobie okazowała,
Nowe piosnki sobie tworząc, nie zamykając
Ustek7 nigdy, ale cały dzień prześpiewając8,
Jako więc lichy9 słowiczek w krzaku zielonym
Całą noc prześpiewa gardłkiem10 swym ucieszonym11.
Prędkoś mi nazbyt umilkła, nagle cię sroga