Tren XV. (Erato złotowłosa i ty, wdzięczna lutni...)1
Erato2 złotowłosa i ty, wdzięczna3 lutni4,
Skąd pociechę w swych troskach biorą ludzie smutni,
Uspokójcie na chwilę strapioną myśl5 moję,
Póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję6,
Lejąc ledwe7 nie krwawy płacz przez marmór8 żywy9,
Żalu ciężkiego pamięć10 i znak nieszczęśliwy.
Mylę sie, czyli11 patrząc na ludzkie przygody
Skromniej człowiek uważa12 i swe własne szkody?