Przeczże39 sie tobie umrzeć cnotliwemu

Nie chciało, kiedyś prze dotkliwą40 mowę

Miał podać głowę41?

Wywiódłeś wszytkim, nie wywiódłeś sobie42;

Łacniej rzec43, widzę, niż czynić i tobie44,

Pióro anielskie; duszę toż45 w przygodzie,

Co i mnie bodzie46.

Człowiek nie kamień, a jako sie stawi

Fortuna, takich myśli nas nabawi.

Przeklęte szczeście47! Czy snać48 gorzej duszy,