35. sromota (starop.) — hańba. [przypis redakcyjny]
36. wiarować się (starop.) — strzec się, unikać. [przypis redakcyjny]
37. gody* — radość, wesele; w. 25-28: Cicero głosił, że mędrzec powinien ze spokojem przyjmować wszystkie nieszczęścia, unikając jedynie hańby. Gdy jednak umarła jego córka Tulia, przeżył to głęboko. [przypis redakcyjny]
38. niezbożny — niecnotliwy (por. współczesny wyraz bezbożny). [przypis redakcyjny]
39. przeczże — czemu więc. [przypis redakcyjny]
40. dotkliwy — ostry. [przypis redakcyjny]
41. podać głowę* — dać głowę, stracić życie. [przypis redakcyjny]
42. wywiódłeś — wywiodłeś, udowodniłeś. [przypis redakcyjny]
43. łacniej rzec — łatwiej mówić. [przypis redakcyjny]
44. w. 29-32 — Cicero wygłosił cykl ostrych przemówień przeciwko wpływowemu politykowi, Markowi Antoniuszowi. Został zamordowany z polecenia Antoniusza, choć za wszelką cenę starał się uniknąć śmierci. [przypis redakcyjny]