A nie możesz li w onej dawnej swej całości268,
Pociesz mię, jako możesz, a staw sie przede mną
Lubo snem, lubo cieniem, lub marą nikczemną269.
Tren XI270
«Fraszka cnota»271, powiedział Brutus porażony272.
Fraszka, kto sie przypatrzy, fraszka z każdej strony.
Kogo kiedy pobożność jego ratowała?
Kogo dobroć przypadku złego273 uchowała?
Nieznajomy274 wróg275 jakiś miesza ludzkie rzeczy276,
Nie mając ani dobrych, ani złych na pieczy277.