142. stawić sie — przyjść dobrowolnie; Persefonie ostatniej sie stawić: stanąć przed Persefoną (śmiercią). [przypis redakcyjny]
143. rówień (starop.; tu forma D. lp: równia) — coś równego. [przypis redakcyjny]
144. w tej tu śmiertelności — na tym świecie podległym śmierci. [przypis redakcyjny]
145. Nijobie — forma wyrazu Niobe przekształconego tak dla rytmu; Nie dziwuję Nijobie: nie dziwię się Niobe; nie mam za złe Niobe. Niobe: w mit. gr. córka Tantala i żona króla tebańskiego Amfiona miała czternaścioro dzieci i wyśmiewała się z Latony, która miała tylko dwoje, Apolla i Artemidę. Latona nakazała swym dzieciom pomścić tę zniewagę i zamordować synów i córki Niobe. Niepocieszona Niobe zapłakała się na śmierć i została zamieniona w kamień, z którego płynęła woda przypominająca jej łzy. [przypis redakcyjny]
146. dziatki (daw.) — dzieci. [przypis redakcyjny]
147. skamięniała (starop.) — skamieniała. [przypis redakcyjny]
148. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]
149. sad* (starop.) — drzewo owocowe. [przypis redakcyjny]
150. idzie* (starop.) — rośnie. [przypis redakcyjny]
151. z ziemie (forma starop.) — z ziemi. [przypis redakcyjny]