212. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]
213. zniknienim (starop.) — zniknieniem, zniknięciem. [przypis redakcyjny]
214. dusza* (daw.) — w znaczeniu: „żywe stworzenie”; dawniej duszami nazywano ludzi, np. szlachcic posiadał wieś z określoną ilością dusz, czyli chłopów; jedną (...) duszą (...) ubyło: z jedną duszą ubyło. Jerzy Axer przekonująco dowodził, że jest to niejako odpowiedź na cytat z listu, który otrzymał Cicero od swojego przyjaciela Serwiusza Sulpicjusza. Przyjaciel pytał Cycerona cierpiącego po śmierci córki Tulii: „in unius (Jedną) mulierculae animula (maluczką duszą) [si] iactura facta est (ubyło), tanto opere [commoveris] (tak wiele)?”. Postać i dzieło Cycerona są ważne również w Trenie XVI i XIX. [przypis redakcyjny]
215. wszytki kąciki — wszystkie zakamarki, całą przestrzeń domu. [przypis redakcyjny]
216. pobiegała — przebiegała. [przypis redakcyjny]
217. Nie dopuściłaś (...) matce sie frasować — nie pozwoliłaś, by matka się frasowała, martwiła. [przypis redakcyjny]
218. głowy psować (starop. psować: psuć) — martwić się, dręczyć się myślami. [przypis redakcyjny]
219. wdzięczny* (starop.) — miły, przyjemny. [przypis redakcyjny]
220. obłapiać (starop.; tu forma imiesł.: obłapiając) — obejmować. [przypis redakcyjny]
221. szczery (tu forma lm: szczere) — prawdziwy. [przypis redakcyjny]