Kołysanka jodłowa, I

by Jerzy Liebert

Nad spluwaczkami medytują.

I schną powoli, ludzkie drzewa —

deszcze w nich szemrze, śwista, śpiewa,

Jeszcze są w stanie — o, ciekawi! —

Oglądać, jak ich kornik trawi.

Kantyczka² moribundów³

Od czarnej rozpaczy,

Ustrzeż, wybaw nas.

Zwól⁴, niech przeinaczy⁵

Płuca nasze czas.