153. zwinąć niebiosy... — przypomina wyrażenie z Apokalipsy św. Jana (Ap 6:14) „A niebo odstąpiło jako księgi zwinione”. [przypis redakcyjny]
154. siadła do fortepianu — por. list z 16 lipca 1771. [przypis redakcyjny]
155. przysiągłem — złamanie tej przysięgi odpłaca Werter śmiercią. [przypis redakcyjny]
156. poety czasów dawnych — Werter ma na myśli pieśni Osjana, które pochodziły rzekomo z III wieku po Chrystusie. [przypis redakcyjny]
157. stąpię — stąpnę, postawię stopę. [przypis edytorski]
158. Stany Generalne — siedem prowincji holenderskich. [przypis redakcyjny]
159. łzy winorośli — wino. [przypis redakcyjny]
160. odwróciłeś ode mnie oblicze — por. Psalmy Dawidowe: „Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu”. (Ps. 69:17). [przypis redakcyjny]
161. Wróciłem ojcze mój! — por. przypowieść o synu marnotrawnym (Łk 15:11-32). [przypis redakcyjny]
162. przerwałem wędrówkę... — myśl o samobójstwie, która wracała już kilkakrotnie, tu krystalizuje się prawie w zamiar. Przed wykonaniem jej, pragnie jednak Werter uzasadnić ją sobie teoretycznie. Czyni to w tym liście, oraz w liście z 15 listopada. [przypis redakcyjny]