Pan mój życiem cię darzy i puszcza w niepamięć twe grzechy;
Bądźże tylko na przyszłość oględnym i wiernym tronowi.
— Miłościwa królowo, odezwie się Reineke skromnie,
Racz mi tylko łaskawie przywrócić względy mo-narchy,
A zapewnić was mogę, że żaden z władców tej ziemi
Nie ma bogactw tak wielkich, jak te, co roztropność je moja
Złoży w ręce mocarza, którego szanuję i wielbię.
— Nie wierz mu, wtrącił lew. To kłamca bezczelny i chytry.
— Prawda, odrzecze królowa, że życie jego podotąd
Mało budziło ufności; lecz teraz, chciej to rozważyć,