po kolumnach po liniach architrawów8
schodzi radosne spojrzenie szept
szczęście
jesień to dziwna pora bez niebios kobaltu9
usmutnia ogrody deszczów bulgot
są mokre a pełne pomarłych łodyg
pierwszych cieniów pierścieniem staje się myśli kółko
ale szybko otrząsa się baldur
jest szczęście
szczęście młodych