Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje

by Józef Ignacy Kraszewski

A lud radośnie wykrzyka⁶⁶²,

Lud, śmiejąc się, bije w dłonie,

I do Wojdyłly przymyka⁶⁶³,

Sromoci⁶⁶⁴ go zemstą swoją,

Bije, plwa⁶⁶⁵ nań i urąga.

Długo tak, długo ścieżkami

Szli, gdzie dąb stoi na górze;

Aż gdy do niego zbliżali⁶⁶⁶,

Upadł im więzień bezsilny.

Wówczas sznurami siepacze