341. stosu dla nich nie potrzeba, zakopać ich w ziemi — według wierzeń słowiańskich tylko spalenie ciała otwierało duszom drogę w zaświaty. [przypis edytorski]
342. świerzopa — młoda klacz. [przypis edytorski]
343. przewieść — tu: przeprowadzić. [przypis edytorski]
344. kraj — tu: skraj, brzeg. [przypis edytorski]
345. patrzając — dziś: patrząc a. spoglądając. [przypis edytorski]
346. wyżar — leśne pogorzelisko na podłożu torfowym, na którym tworzą się zbiorniki wodne. [przypis edytorski]
347. mieniany (daw.) — wymieniany. [przypis edytorski]
348. zdun — dziś: rzemieślnik zajmujący się budową i konserwacją pieców i kominków; tu: rzemieślnik wyrabiający wszelkie naczynia i przedmioty (w tym również piece, kafle itp.) z gliny; garncarz. [przypis edytorski]
349. bodniarz — bednarz; rzemieślnik zajmujący się wyrobem beczek, cebrów, balii i in. naczyń i pojemników z deszczułek drewnianych. [przypis edytorski]
350. zbyć się — pozbyć się. [przypis edytorski]